 |
 |
EINDERS
2011
De horizon ( begrenzing), ook kim of einder genoemd, is de denkbeeldige lijn tot waar men het aardoppervlak kan zien. Het is het punt waar de aarde en de lucht elkaar lijken te raken. De horizon wordt ook wel de gezichtseinder genoemd. Het zichtbare is afhankelijk van het hoogte van de waarnemer en kan gedacht worden als een cirkel op de aarde waar de raaklijnen uit het oog van de kijker het oppervlak raken.
Dit observeerde en fotografeerde ik eigenzinnig gedurende een aantal maanden in Oost, West, Zeeuws en Frans Vlaanderen. |
 |
EVEN OM DE HOEK
26 december 2008
En ze waren allen even om de hoek...
Tijdens een fietstocht werd ik getroffen door een hartinfarct. De wetenschap en een beetje geluk hielpen er mij snel weer bovenop. Even ben ik “om het hoekje gaan kijken”. Een nare ervaring. Mensen vroegen me hoe dat voelde. Het idee kwam hen het zelf te laten voelen, en ik dit te fotograferen. U ziet hier een aantal van mijn vrienden. Levend en dood.
Gelukkig zijn ze nog allemaal springlevend. |
 |
Achter de schermen in de opera Gent
2008
Reportageopdracht, achter de schermen van de Gentse opera. Gedurende een tweetal weken kreeg ik toegang tot niet toegankelijke ruimtes van de opera.
Ik zocht naar naar ongeziene beelden in die ruimtes. Een ware ontdekking. Dit werk werd getoond voor de jury van de academie te gent, en werd met onderscheiding beoordeeld. Later is er een boek van gemaakt.
Met dank aan Bruno Vanneste. |
 |
Tussen 2 veren
2008
Van punt A naar punt B.
Deze rechte lijn zocht ik in de Gentse kanaalzone, tussen 2 veren ook wel eens overzet genoemd. Over een periode van 2 maanden fotografeerde ik plaatsen die me deden stilhouden. Dit industriële circus bleef me fascineren. Deze reportage werd tentoongesteld in de molen van Doornzele waar we in een tijdsspanne van 3 dagen meer dab 600 bezoekers mochten verwelkomen.
|
 |
Pater Theo
2008
Toen ik op een vroege zondagmorgen in de Antwerpse haven rondliep, kwam ik zonder het zelf goed te beseffen terecht in een café zonder bier. Achteraf bleek dit het buurthuis te zijn van Pater Theo. Een zeventigjarige kempenaar, die me onmiddellijk aansprak door zijn frivoliteit en levensvreugde. Hij helpt op leeftijd zijnde schippersmensen hun oude dag goed te doorkomen. 4 maanden heb ik deze man gevolgd en zijn wedervaren gefotografeerd. Ik heb er een vriend aan over gehouden. Van dit werk werd een boek gemaakt en voorgesteld in de kapel van het buurthuis. Nadien was er een receptie voor alle buurtbewoners. |
